سالها پیش من به برخی از کارمندان جدید Jalopnik در مورد چگونگی دستیابی به دیترویت در طول نمایشگاه بین المللی آمریکای شمالی توصیه می کردم. من به آنها گفتم که آنها در برخی از آزادراه های منتهی به شهر که با فاصله 55 مایل در ساعت ارسال شده اند ، محدودیت سرعت را مشاهده می کنند و در صورت رعایت آن به آن محدودیت های سرعت ، باید انتظار داشته باشند که در آن قرار بگیرند ، از هم جدا شوند و به طور کلی آزار و اذیت شوند. از این گذشته ، این شهر موتور است و افراد اطراف اینجا به سرعت موتور می شوند. البته دلیل خوبی وجود دارد که این محدودیت های سرعت نادیده گرفته شده وجود دارد ، به همین دلیل آنها به زودی تغییر نمی کنند.
دیترویت کمتر از چهار بزرگراه بین شهری در قلب شهر و همچنین دو بزرگراه میشیگان قرار ندارد: M-10 ، معروف به جان سی الج و M-39 ، معروف به آزادراه ساوتفیلد. در این دو بزرگراه ، سرعت ارسال شده در 55 مایل در ساعت تعیین شده است ، اما شما هرگز آن را با روشی که دیترویترز رانندگی می کند ، نمی دانید. پلیس ایالتی میشیگان می گوید حدود 85 درصد از رانندگان میشیگان در حد مجاز سرعت یا پایین تر از حد مجاز هستند ، اما این به وضوح در آزادراه های الج و ساوتفیلد اینگونه نیست.
مشکل آنقدر واضح است که مطبوعات آزاد دیترویت از وزارت حمل و نقل میشیگان پرسید که چرا فقط محدودیت سرعت در این آزادراه ها را افزایش نمی دهد تا بیشتر با واقعیت مطابقت داشته باشد. جاش کری ، مهندس ترافیک و ایمنی در MDOT ، به در حال یک توضیح بسیار منطقی:
کری گفت ، تغییر محدودیت سرعت در الج در کارت ها نیست ، زیرا به سادگی بی خطر نیست. کری گفت ، دیوارهای بلند ، منحنی های محکم و نقاط برقی در سطح شیب دار و خارج از سطح ، محدودیت سرعت کندتر را می طلبد ، خواه رانندگان به آن پایبند باشند یا نه.
کری گفت: “در حالی که بیشتر رانندگان امروزه بیش از 55 مایل در ساعت حرکت می کنند ، MDOT احساس راحتی نمی کند که با بالاتر بودن امضای بالاتر باشد و گفتن آنها به 70 مایل در ساعت یک سرعت ایمن بر اساس هندسه فعلی جاده است.”
شاید ما باید کند شویم
در 70 سال جوان ، الج فقط برای رسیدگی به سرعت سریعتر بزرگراه ساخته نشده است. در سال 1955 ، برای رسیدن به سرعت بالاتر از 65 مایل در ساعت ، باید یک وسیله نقلیه ویژه داشته باشید. آزادراه ها وقتی ساخته نشده اند با چنین سرعتی در ذهن ساخته نشده اند. آزادراه های قدیمی تر مانند الج با شانه های باریک و عرض خط ، دیوارهای سیمانی بالا و منحنی های جزئی و ادغام های ناگهانی که سرعت بیشتری را خطرناک می کند ، ارائه می شود. بدتر از همه ، وقتی روی آن رانندگی می کنید آشکارا خطرناک است. فضای بسیار کمی برای ادغام و خارج از خانه وجود دارد (Southfield به همان اندازه خطرناک است) و مکانهایی وجود دارد که نمی توانید ببینید چه چیزی در اطراف خم است. نه این که دیترویترها را از ضربه زدن به سرعت گردن جلوگیری می کند ، بلکه هک مقدس است ، احتمالاً باید.
دیترویت فرزند پوستر شهری است که توسط برنامه ریزی ضعیف شهری از بین رفته است. یک سیستم خیابانی قوی در دهه 1920 و 30 وجود داشت ، که فقط به نفع Stroads تخریب می شود. این شهر میزبان کوتاهترین بین المللی در ایالات متحده-I-375 تنها در یک مایل-که مستقیماً به مرکز شهر تغذیه می شود. محله ها توسط I-94 ، I-96 و I-75 تقسیم می شوند و جوامع قدرتمندی را که زمانی در آنجا وجود داشته اند خراب می کنند و جمعیت را به حومه شهر تغذیه می کنند ، که اکنون با جمعیت بسیار بیشتری نسبت به آن جاده ها سروکار دارند. این خانه همچنین به محض تبدیل شدن به خیابان جفرسون خاتمه می یابد-کابوس چند خطه ای که باعث شده تا مرکز شهر برای ترافیک پا تقریباً غیرممکن باشد.
البته دیترویت تنها نیست. آزادراه های پیری در سراسر کشور در برابر اتومبیل های سریعتر و رانندگان سریعتر در حال پیشرفت هستند و به افزایش اخیر مرگ و میر ترافیک کمک می کنند. یک مطالعه از AAA نشان داد که سرمایه گذاری 146 میلیارد دلاری در به روزرسانی جاده ها و بزرگراه های ما می تواند بیش از 60،000 جان خود را نجات دهد و از بیش از 350،000 آسیب جدی در طی 20 سال آینده جلوگیری کند. در حالی که برنامه هایی برای حذف برخی از آزادراه های توهین آمیز دیترویت وجود دارد ، اما گاهی اوقات برنامه ها همیشه مانند شما امیدوار نیستند. به عنوان مثال ، حذف I-375 ، در حال حاضر جایگزین یک آزادراه بی فایده با استوانه است. من مطمئن نیستم که این واقعاً بهتر از آنچه اکنون داریم ، اما از بین بردن یک شکل نژادپرستانه زیرساخت ها زمان می برد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0